“ถงฉุนเซียง” ชาหมักรสเปรี้ยวที่กาลเวลาบ่มเพาะ ภูมิปัญญามรดกวัฒนธรรมที่ซ่อนตัวอยู่ในขุนเขา
สำนักข่าวซินหัว|

ชนชาติเต๋ออ๋าง ได้รับการขนานนามว่าเป็น “ชนชาติเกษตรกรผู้ปลูกชาที่เก่าแก่” มาช้านาน ชนชาติเต๋ออ๋างอาศัยอยู่บนพื้นที่ภูเขาที่มีอากาศร้อนชื้นสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคน จึงเกิดภูมิปัญญาการหมักใบชาจนได้ชาที่มีรสเปรี้ยวอมละมุนอันเป็นเอกลักษณ์ เมื่อเวลาผ่านไป การผลิตและการดื่มชาหมักรสเปรี้ยวจึงกลายเป็นประเพณีดั้งเดิมของชนชาติเต๋ออ๋าง ในปี 2564 เทคนิคการผลิตชาหมักรสเปรี้ยวของชนชาติเต๋ออ๋างได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรายการตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมระดับชาติของจีน ต่อมาในปี 2565 เทคนิคดังกล่าวได้รับการบรรจุเป็นส่วนหนึ่งของรายการ “เทคนิคการผลิตชาแบบดั้งเดิมของจีนและธรรมเนียมปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง” และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติโดยองค์การยูเนสโก

ในแคว้นปกครองตนเองชนชาติไตและจิ่งโพเต๋อหง มณฑลยูนนาน แหล่งผลิตชาหมักรสเปรี้ยวของชนชาติเต๋ออ๋างส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในเมืองหมางซื่อ ชนชาติเต๋ออ๋างที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่แห่งนี้มาหลายชั่วอายุคน ต่างมีความรู้และทักษะในการผลิตชาหมักรสเปรี้ยว โดยแทบทุกครัวเรือนสามารถแปรรูปชาได้ ผลิตภัณฑ์ชาหมักรสเปรี้ยวยังได้รับความนิยมและจำหน่ายทั้งในประเทศจีนและต่างประเทศ

การผลิตชาหมักรสเปรี้ยวของชนชาติเต๋ออ๋างมีทั้งหมด 7 ขั้นตอน โดยชาที่ได้สามารถนำไปต้มชงดื่ม หรือใช้เป็นส่วนประกอบในการปรุงอาหารได้ ปัจจุบัน แคว้นปกครองตนเองชนชาติไตและจิ่งโพเต๋อหง กำลังผลักดันการพัฒนาอุตสาหกรรมชาหมักรสเปรี้ยวอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง โดยตั้งเป้าว่าภายในปี 2570 จะมีกำลังการผลิตชาหมักรสเปรี้ยวทั่วทั้งแคว้นฯ มากกว่า 1,000 ตัน
ช่าย เมิ่ง/แปล
จารุวรรณ อุดมทรัพย์/พิสูจน์อักษร