ဘလူးဘယ်ရီသီးတစ်လုံးထဲရှိ သုခချမ်းသာ၏ လျှို့ဝှက်ချက် ကုဒ်နံပါတ်

​နေရာပြောင်းရွေ့ အိမ်သစ်တက် နေရုံဖြင့် ကောင်းမွန်သော ဘဝကို အလိုအလျောက် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ — ဤအချက်သည် ကူမင်းမြို့ တုန်ချွမ်းဒေသသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်လာကြသော ပြည်သူများ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အခြေအနေ ဖြစ်ပါသည်။ အလုပ်လုပ်ကိုင်ရန်အတွက် နေအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပါက မိသားစုဘဝ၏ နွေးထွေးမှုကို ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အိမ်တွင် ဆက်နေပါကလည်း မိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်လောက်အောင် ဝင်ငွေမရှာနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသည်။ ဤခက်ခဲနက်နဲသော ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်မှာ တောင်ပေါ်တောရိုင်းများကြားရှိ သာမန်မဟုတ်သော ဘလူးဘယ်ရီသီးလေးပင် ဖြစ်နေပါသည်။

​ကူမင်းမြို့ တုန်ချွမ်းဒေသသည် ပီကူလမ်းတွင် စံချိန်စံညွှန်းပြည့်မီသော ဘလူးဘယ်ရီ ထုတ်လုပ်မှုဇုန်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး အတိုင်းအတာကြီးမားသော အခြေစိုက်စခန်း ၅ ခုကို တစ်ဆက်တစပ်တည်း ဖြန့်ကျက်ထားရှိကာ ဘလူးဘယ်ရီပင် မူလက ကြမ်းတမ်းခြောက်သွေ့နေသည့် တောင်စောင်း မြေကွက်များပေါ်တွင် ဘလူးဘယ်ရီ စိုက်ပျိုးဧရိယာ တရုတ်မှု ၁၃၀၀ ကျော် အမြစ်တွယ် စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ စမတ်ဖန်လုံအိမ် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးစနစ်များ အပြည့်အစုံ ပါရှိပြီး တရုတ်နိုင်ငံ သိပ္ပံအကယ်ဒမီနှင့် ရှန်ဟိုင်း စိုက်ပျိုးရေးသိပ္ပံအကယ်ဒမီတို့မှ ပညာရှင်များသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အခြေစိုက် တာဝန်ထမ်းဆောင်လျက်ရှိကာ ခေတ်မီ ထုတ်လုပ်မှုကွင်းဆက်တစ်ခုကို တောင်စောင်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်က ချိုင့်ဝှမ်းကြမ်းတမ်းသော နေရာများသည် ယခုအခါ စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုအပြည့်နှင့် သစ်သီးရနံ့များ သင်းပျံ့လျက်ရှိကာ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းလာကြသော ပြည်သူများအတွက် မိမိတို့၏ အိမ်တံခါးဝတွင် အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

​ပီကူလမ်းသည် ကျေးရွာ ၁၃ ခု၏ အရင်းအမြစ်များကို စုစည်းညှိနှိုင်းကာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဒေသတွင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းလာကြသော ပြည်သူများအတွက် လုပ်သားဝန်ဆောင်မှု ပလက်ဖောင်းကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည်။ စာရင်းသွင်းခြင်း၊ သင်တန်းပေးခြင်း၊ အလုပ်ခွဲဝေပေးခြင်းနှင့် ရုံးတက်ရုံးဆင်း အသွားအလာ ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို တစ်စုံတရာ အပြည့်အစုံ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ရာ ယခင်က နေရာအနှံ့ အချိန်ပိုင်း အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြရရာမှ ယခုအခါ တည်ငြိမ်သော အလုပ်အကိုင် ရရှိလာကြပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုဇုန်က ရာသီအလိုက် သီးနှံလည်ပတ်စိုက်ပျိုးခြင်းကို ဆောင်ရွက်ပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဇန်နဝါရီလမှ မေလအထိ သီးနှံရိတ်သိမ်းသည့် အထွတ်အထိပ် ကာလတွင် နေ့စဉ်ပျမ်းမျှ လူ ၃၈၀ ဦး လုပ်ငန်းခွင်ဝင်ရောက်ကြရာ ၎င်းတို့အနက် နေရာရွှေ့ပြောင်းလာကြသော ပြည်သူ ၂၅၀ ဦးခန့် ပါဝင်ပြီး ဇွန်လမှ ဒီဇင်ဘာလအထိ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး အလုပ်ပါးချိန်တွင်လည်း ပုံသေ အလုပ်နေရာ ၁၅၀ ခုကို ဆက်လက်ထားရှိကာ နေရာရွှေ့ပြောင်းလာကြသော ပြည်သူများက တစ်ဝက်ကျော် ပါဝင်ကြပါသည်။ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများကို နေရာရွှေ့ပြောင်းလာကြသော အိမ်ထောင်စုများ၊ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများဘက်သို့ ဦးစားပေး ခန့်ထားပါသည်။

​အဒေါ်ကြီးဂို အတွက်မူ ဘလူးဘယ်ရီ အခြေစိုက်စခန်း၏ အလုပ်နေရာသည် "မိသားစုကို စောင့်ရှောက်ရမလား သို့မဟုတ် ငွေရှာရမလား" ဟူသော သေရေးရှင်ရေးကဲ့သို့ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပါသည်။ ကျေးရွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီ၏ ချိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့် သူမသည် အိမ်နှင့် မဝေးသော နေရာတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်သော လစာကို ရရှိသကဲ့သို့ မိဘများကိုလည်း စောင့်ရှောက်နိုင်ကာ ကလေးများကိုလည်း အဖော်ပြုပေးနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ဘလူးဘယ်ရီသီး တစ်လုံးက ယူဆောင်လာပေးသည်မှာ အလုပ်အကိုင် တစ်ခု၊ ငွေကြေးပမာဏ တစ်ရပ် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ရေရှည်တွင် ကိုယ်ပိုင် အာဟာရဖြည့်တင်းနိုင်သော အတူတကွ ချမ်းသာကြွယ်ဝရေး ယန္တရား တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ မြေယာလွှဲပြောင်းမှုတွင် ငှားရမ်းခ ရရှိပြီး စိုက်ပျိုးဧရိယာ တရုတ်မှု ၁၃၀၀ ကျော်ရှိသော အခြေစိုက်စခန်းက ပြည်သူများအား နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ပုံသေမြေယာလွှဲပြောင်းခများကို ရရှိစေကာ စုပေါင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် အမြတ်ဝေစု ရရှိစေပြီး အနီးအနားတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် လုပ်ခလစာ ရရှိကာ လေးရာသီစလုံး တည်ငြိမ်သော အလုပ်နေရာများက လူများကို ဆက်လက် ဝင်ငွေတိုးပွားစေပါသည်။