ຫັດຖະກຳການຕີເຄື່ອງເງິນດັ້ງເດີມມີຜູ້ປະກອບການໃໝ່! ຄ້ອນນ້ອຍໆ ເປີດປະຕູຂອງວິຖີຊີວິດອີກແບບໜຶ່ງ

ຢູ່ເທິງພູຜາໃນແຂວງຢຸນນານ, ມີບ້ານແຫ່ງໜຶ່ງຊື່ວ່າ ຊິນຮວາ, ບ່ອນທີ່ມີສຽງ “ຕິ່ງຕ່າງ” ໄດ້ດັງກ້ອງມາເປັນພັນໆປີແລ້ວ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນສຽງທຳມະດາ, ແຕ່ເປັນສຽງສະທ້ອນຈາກຊ່າງຫັດຖະກຳໃນບ້ານທີ່ໃຊ້ຄ້ອນນ້ອຍໆຕີເຄື່ອງເງິນ, ສ້າງຊີວິດທີ່ສວຍງາມ.

ປັດຈຸບັນ, ສຽງຕີເຄື່ອງເກົ່າແກ່ນີ້, ໄດ້ປະສົມປະສານກັບທຳນອງໃໝ່: ສຽງແປ້ນພິມຄອມພິວເຕີ, ສຽງໄອນ້ຳຈາກເຄື່ອງຊົງກາເຟ, ແລະ ສຽງຫົວຈາກທົ່ວໂລກ. ຄົນຕ່າງຖິ່ນຫຼາຍກວ່າ 1.000 ຄົນ ໄດ້ເລືອກມາດຳລົງຊີວິດຢູ່ທີ່ນີ້,  ປ່ຽນຈາກນັກທ່ອງທ່ຽວມາເປັນຊາວບ້ານ, ຈາກຜູ້ຢູ່ອາໄສມາເປັນຜູ້ປະກອບການ. ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ “ຊາວບ້ານຊິນຮົວໃໝ່”.

ທ່ານ ເຊີນ ຈ້ານ ແມ່ນໜຶ່ງໃນນັ້ນ. ລາວເຄີຍເປັນນັກການເງິນຢູ່ນະຄອນຊີອານ,  ການເດີນທາງຄັ້ງໜຶ່ງເມື່ອສາມປີກ່ອນໄດ້ປ່ຽນແປງເສັ້ນທາງຊີວິດຂອງລາວຢ່າງເຕັມທີ່. ລາວຖືກດຶງດູດໂດຍຫັດຖະກຳການເຮັດກະຕຸກນ້ຳຊາເງິນທີ່ທຸກຄອບຄົວໃນບ້ານສ້າງຂຶ້ນ, ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ລາວຍັງຖືກຊັກຊວນໂດຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນຂອງຄົນທ້ອງຖິ່ນ. ລາວໄດ້ເຊົ່າເຮືອນ, ຮຽນຮູ້ການຕີເຄື່ອງເງິນຈາກນາຍຊ່າງອາວຸໂສ, ແລະ ໃຊ້ເວລາໜຶ່ງເດືອນເພື່ອເຮັດກະຕຸກນ້ຳຊາເງິນອັນທຳອິດຂອງຕົນເອງດ້ວຍມື. ຕົວເຄື່ອງບໍ່ສົມບູນແບບປານໃດ, ຄືກັບຫອຍທາກທີ່ກຳລັງຂຶ້ນ, ລາວຕັ້ງຊື່ໃຫ້ມັນວ່າ "ຊູຊິງ", ເຊິ່ງໝາຍເຖິງການຊ້າລົງ ແລະ ໃຊ້ຊີວິດໃຫ້ດີ.

ກະຕຸກນໍ້າໜ່ວຍນີ້ໄດ້ກາຍເປັນຈຸດປ່ຽນໃນຊີວິດຂອງລາວ.  ປັດຈຸບັນ, ທ່ານ ເຊີນ ຈ້ານ ໄດ້ອະທິບາຍຂັ້ນຕອນການຜະລິດເຄື່ອງເງິນຜ່ານການຖ່າຍທອດສົດ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮ້ອງຂາຍດ້ວຍສຽງດັງ, ແຕ່ໄດ້ບອກຢ່າງອົດທົນໃຫ້ຄົນຮູ້ວິທີການຊົມເຊີຍ ແລະ ເລືອກກະຕຸກນໍ້າທີ່ດີ. ຄວາມຈິງໃຈຂອງລາວໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກລູກຄ້າ, ແລະ ລາວໄດ້ສ້າງຕັ້ງການຮ່ວມມືກັບໂຮງງານຫຼາຍກວ່າ 20 ແຫ່ງໃນບ້ານ, ດ້ວຍຍອດຂາຍປະຈໍາປີເກືອບ 2 ລ້ານຢວນ. ເດີ່ນໜ້າເຮືອນນ້ອຍໆຂອງລາວຍັງໄດ້ກາຍເປັນ "ເຮືອນ" ສໍາລັບເພື່ອນທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກທີ່ມາສຳຜັດກັບຊີວິດຊົນນະບົດ.

ນັກອອກແບບຊາວຈີນຄົນໃໝ່ອີກຄົນໜຶ່ງແມ່ນ  ທ່ານ ຮວງ ລູ່ເຊີນ ຈາກແຂວງຈຽງຊູ. ລາວໄດ້ມາຮອດບ້ານຊິນຮວາ ເພື່ອຮຽນຮູ້ນຳນາຍຊ່າງຜູ້ຊ່ຽວຊານ ແລະ ໄດ້ທົດລອງສ້າງສັນສິ່ງໃໝ່ໆຢ່າງກ້າຫານ. ລາວໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງເງິນມາປະສົມປະສານກັບເຄື່ອງເຄືອບ, ຫຍົກ, ແລະ ແມ່ນແຕ່ກະໂປະໝາກພ້າວ, ໂດຍນຳໃຊ້ການອອກແບບທີ່ທັນສະໄໝມາຕີຄວາມໝາຍໃໝ່ໃຫ້ກັບລວດລາຍພື້ນເມືອງແບບດັ້ງເດີມ. ສຳລັບລາວແລ້ວ, ບ້ານຊິນຮວາປຽບເໝືອນໂຮງງານໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມຄິດສ້າງສັນ, ຕາບໃດທີ່ລາວມີແນວຄິດ, ບັນດາຊ່າງຝີມືທີ່ມີຄວາມຊຳນານໃນບ້ານກໍສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ລາວບັນລຸສິ່ງນັ້ນໄດ້. ສິ່ງທີ່ ທ່ານ ເຊີນ ຈ້ານ ສະແຫວງຫາແມ່ນຄວາມຜ່ອນຄາຍໃນຊີວິດ, ສ່ວນ ທ່ານ ຮວງ ລູ່ເຊີນ  ແມ່ນໄລ່ຕາມຄວາມຝັນໃນການສ້າງສັນ. ເລື່ອງລາວຂອງພວກເຂົາຮ່ວມກັນພັນລະນາເຖິງພາບລວມຂອງ “ຊາວບ້ານຊິນຮົວໃໝ່” ທີ່ມາຈາກທົ່ວທຸກມຸມໂລກ, ແຕ່ໄດ້ພົບເຫັນຄວາມຮູ້ສຶກເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນບ້ານບູຮານແຫ່ງນີ້.

ເມືອງເຮີຊິ່ງທີ່ບ້ານຊິນຮວາຕັ້ງຢູ່ນັ້ນ, ກໍໄດ້ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນປະຊາຊົນໃໝ່ເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຂົາໄດ້ປັບປຸງພື້ນຖານໂຄງລ່າງຂອງບ້ານ, ຊ່ວຍແກ້ໄຂບັນຫາຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ລູກຫຼານເຂົ້າໂຮງຮຽນ. ປັດຈຸບັນ, ຢູ່ທີ່ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ມີໂຮງງານຜະລິດເຄື່ອງເງິນແບບດັ້ງເດີມເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງໄດ້ພັດທະນາຮູບແບບທຸລະກິດໃໝ່ໆ ເຊັ່ນ: ການຖ່າຍທອດສົດຜ່ານລະບົບອີຄອມເມີຊ, ປະສົບການມໍລະດົກທີ່ບໍ່ແມ່ນວັດຖຸ. ປີ 2025, ມີປະຊາຊົນຫຼາຍກວ່າ 12.000 ຄົນເລືອກເດີນທາງມາທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້.

ສຽງຄ້ອນຕີເຄື່ອງເງິນທີ່ດັງກ້ອງກັງວານມາເປັນພັນປີ, ບໍ່ພຽງແຕ່ສ້າງເຄື່ອງເງິນທີ່ງົດງາມເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໄດ້ເປີດປະຕູສູ່ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງວິຖີຊີວິດໃໝ່. ຢູ່ທີ່ນີ້, ຫັດຖະກຳດັ້ງເດີມໄດ້ພົບກັບຄວາມຄິດສ້າງສັນຂອງຄົນໜຸ່ມ, ແລະ ບ້ານບູຮານໄດ້ກາຍເປັນບ້ານໃໝ່ຂອງນັກສ້າງຝັນ.